مدیریت دارایی (Asset Management)

به عمل افزایش ثروت کل در طول زمان از طریق خرید، نگهداری و معامله سرمایه‌گذاری‌هایی که پتانسیل رشد ارزش را دارند، مدیریت دارایی (به انگلیسی Asset Management) گفته می‌شود.

متخصصان مدیریت دارایی، این خدمت را برای دیگران انجام می‌دهند. ممکن است به این اشخاص، مدیر پورتفو یا مشاور مالی هم گفته شود. بسیاری از مدیران دارایی به‌صورت مستقل کار می‌کنند و بقیه آن‌ها هم در بانک‌های سرمایه‌گذاری (investment bank) یا دیگر موسسات مالی مشغول به کارند.

مروری بر نکات مهم

  • هدف مدیریت دارایی این است که با نگه‌داشتن ریسک در یک سطح قابل قبول، در طول زمان، در ارزش پورتفوی سرمایه‌گذاری بیشترین رشد را ایجاد کند.
  • مدیریت دارایی خدمتی است که توسط موسسات مالی انجام می‌گیرد. این خدمت برای اشخاصی که ثروت بالایی دارند، نهادهای دولتی، شرکت‌ها و همچنین موسسات سرمایه‌گذاری مانند شرکت‌های بیمه و صندوق‌های بازنشستگی فراهم می‌شود.
  • مدیران دارایی در برابر ثروت کارفرمای خود دارای مسئولیت هستند و باید امانت‌دار باشند. این اشخاص به‌نمایندگی از مشتریان خود تصمیم می‌گیرند و باید این کار را با حسن نیت انجام دهند.

درک مدیریت دارایی

مدیریت دارایی یک هدف دو قسمتی را دنبال می‌کند و آن این است که در عین کاهش ریسک، ارزش را افزایش دهد.

اولین سوالی که باید پرسیده شود این است که میزان تحمل ریسک مشتری چقدر است.

یک شخص بازنشسته که با درآمد پورتفوی خود، اموراتش را می‌گذراند و مدیر یک صندوق بازنشستگی که مسئولیت سرپرستی چنین صندوقی را دارد، اشخاص ریسک‌گریزی (risk-averse) هستند (یا باید باشند). در عین حال، یک جوان یا هر شخصی که ماجراجو باشد، ممکن است که بخواهد دست به سرمایه‌گذاری‌های پرریسک بزند.

بیشتر ما جایی وسط این طیف هستیم و مدیران دارایی سعی می‌کنند متوجه شود که مشتری‌شان در کجای طیف قرار می‌گیرد.

نقش و وظیفه مدیر دارایی این است که مشخص کند چه سرمایه‌گذاری‌هایی را انجام داده و از کدام‌ موارد دوری کند تا اهداف مالی مشتری‌اش در محدوده ریسک‌پذیری او محقق شود.

انتخاب‌های شناخته‌شده‌تر برای سرمایه‌گذاری، شامل سهام، اوراق قرضه، املاک و مستغلات، کامودیتی‌ها، سرمایه‌گذاری‌های جایگزین (alternative investments) و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک می‌شوند.

از مدیر دارایی انتظار می‌رود که با استفاده از ابزارهای تحلیل خرد و کلان، تحقیق و بررسی دقیقی انجام دهد. مدیر دارایی از تحلیل آماری روندهای غالب بازار، بازخوردهای اسناد مالی شرکتی و هر چیز دیگری که مفید واقع شود استفاده می‌کند تا به هدف نام‌برده، یعنی رشد دارایی مشتری دست یابد.

شرکت‌های مدیریت دارایی چگونه کار می‌کنند؟

شرکت‌های مدیریت دارایی بر سر تامین نیازهای سرمایه‌گذاری افراد و موسساتی که خالص دارایی چشمگیری دارند، با هم رقابت می‌کنند.

در آمریکا حساب‌هایی که توسط موسسات مالی نگهداری می‌شوند، اغلب شامل حق چک‌کشیدن (check-writing privileges)، کارت‌های اعتباری (credit cards)، کارت‌های نقدی (debit cards)، وام‌های مارجین (margin loans) و خدمات کارگزاری می‌شود.

توضیح: check-writing privilege به‌معنای حق چک‌کشیدن به‌ازای مبلغی است که در یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک نگهداری می‌شود.

Margin loan به‌معنای مبلغ وامی است که دارنده حساب مارجین از کارگزار خود دریافت می‌کند و در حساب او در دسترس است. این شخص می‌تواند به‌وسیله وام مارجین، دارایی‌ها و اوراق با ارزش بالاتری بخرد. وثیقه دریافت این وام، دارایی‌هایی هستند که مشتری در حساب خود در کارگزاری نگه می‌دارد.

وقتی افراد مبلغی را در حساب خود سپرده می‌کنند، معمولاً این مبلغ در یک صندوق سرمایه‌گذاری بازار پول قرار داده می‌شود که از یک حساب پس‌انداز معمولی سود بیشتری می‌دهد. دارندگان حساب می‌توانند بین صندوق‌هایی که توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) پشتیبانی می‌شوند و صندوق‌هایی که تحت پوشش بیمه FDIC نیستند، انتخاب نمایند.

تفاوت شرکت مدیریت دارایی با کارگزاری چیست؟

موسسات مدیریت دارایی، شرکت‌های نیابتی (fiduciary) هستند.

یعنی مشتریان به این شرکت‌ها این امکان و اجازه را می‌دهند که مطابق اختیار خود روی حساب آن‌ها معامله انجام دهند. این شرکت‌ها هم از نظر قانونی موظف‌اند که به‌نمایندگی مشتریان‌شان با حسن نیت عمل کنند.

اما در عوض کارگزاری‌ها باید پیش از اجرای یک معامله، اجازه مشتری خود را داشته باشند. (کارگزاری‌های آنلاین این امکان را برای مشتریان فراهم می‌کنند که خودشان تصمیم بگیرند. مشتریان می‌توانند خودشان معامله را آغاز کرده و وارد آن شوند.)

شرکت‌های مدیریت دارایی به ثروتمندان خدمات می‌دهند.

معمولاً حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری که این شرکت‌ها می‌پذیرند، بالاتر از کارگزاری‌هاست. این شرکت‌ها به‌جای کمیسیون، کارمزد دریافت می‌کنند.

درِ کارگزاری‌ها به‌روی تمام سرمایه‌گذاران باز است؛ اما شرکت‌های مدیریت دارایی برای این که صندوق را با حداکثر توانایی اداره کنند و هدف مشتریان نیز تحقق یابد، یک استاندارد قانونی دارند.

یک مدیر دارایی چه‌کار می‌کند؟

مدیر دارایی ابتدا مشتری را ملاقات می‌کند تا اهداف مالی بلندمدت او و همچنین میزان ریسکی که برای تحقق هدفش حاضر است بپذیرد مشخص شود.

از آنجا به بعد، مدیر دارایی ترکیبی از سرمایه‌گذاری‌ها را ارائه می‌کند که با اهداف مشتری سازگار هستند.

مدیر دارایی مسئول ساختن پورتفوی مشتری، نظارت هرروزه روی آن و در صورت نیاز، ایجاد تغییر در آن است. او همچنین باید به‌طور مرتب با مشتری خود ارتباط داشته باشد و او را از این تغییرات آگاه کند.

مهم‌ترین موسسات مدیریت دارایی

تا سال 2021، پنج موسسه‌ای که از نظر کل دارایی تحت مدیریت‌شان (AUM) بزرگ‌ترین‌اند، موسسه Black Rock (با 7.3 تریلیون دلار)، The Vanguard Group (با 6.1 تریلیون دلار)، UBS Group (با 3.5 تریلیون دلار)، Fidelity Investments (با 3.3 تریلیون دلار) و State Street Global Advisors (با 3 تریلیون دلار) هستند.

برای کسب آموزش‌های بیشتری در حوزه مالی و انواع بازارها، بورسینس را دنبال کنید.

این اصطلاح در واژه‌نامه جامع بورسینس منتشر شده است.سایر اصطلاحات و واژه‌های اقتصادی و مالی را ببینید ...

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

نام شرکتویژگی‌هاامتیاز
کارگزاری آگاه
  • باشگاه مشتریان با جایزه
  • نرم‌افزار معاملاتی پیشرفته
  • دریافت اعتبار معاملاتی
  • خرید آنلاین صندوق‌ سرمایه‌گذاری
  • ثبت‌نام آنلاین برای کد بورسی
ثبت نام در بورس

برای سرمایه‌گذاری و معامله موفق، نیاز به آموزش دارید. خدمات آموزشی زیر از طریق کارگزاری آگاه ارائه می‌شود:

نام خدماتویژگی‌ها
دوره‌های آموزش تحلیل تکنیکال
  • دوره‌های حضوری + غیرحضوری
  • شناخته‌شده‌ترین اساتید
  • در سطح مقدماتی، متوسط و پیشرفته
  • ارائه مدرک معتبر گذراندن دوره

عناوین مطلب

جدیدترین واژه‌ها و اصطلاحات

درآمد ناخالص ملی
درآمد ناخالص ملی (به انگلیسی Gross National Income یا GNI)، کل مقدار پولی است که توسط مردم شاغل یک کشور...
درآمد سرانه
درآمد سرانه (به انگلیسی per capita income) عددی است که از تقسیم GDP (تولید ناخالص داخلی) بر جمعیت بدست...
شیلینگ
شیلینگ (به انگلیسی Shilling) زمانی اتفاق می‌افتد که شخصی به طور فعال از یک دارایی به عنوان مثال ارز دیجیتال...
خرید در کف
خرید در کف (به انگلیسی BTFD) یکی از اصطلاحات رایج در دنیای ارزهای دیجیتال است که کسب آگاهی راجع به آن...
تیپرینگ
تیپرینگ (به انگلیسی Tapering) یکی از مهم‌ترین سیاست‌های مالی است که در کشورهای مختلف با هدف کنترل تورم...
نسبت استرلینگ
نسبت استرلینگ (به انگلیسی Sterling Ratio) یکی از ابزارهایی است که به شما کمک می‌کند تا میانگین افت سالانه...
ارزش بازار به ارزش تحقق یافته
یکی از کاربردی‌ترین شاخص‌ها در بازار ارز دیجیتال، نسبت ارزش بازار به ارزش تحقق یافته (به انگلیسی MVRV...
اثر هاله‌ای
اثر هاله ای (به انگلیسی Halo Effect) که به آن خطای اثر هاله ای نیز گفته می‌شود به علاقه مشتری به استفاده...