ذخیره ارزش (Store Of Value)

دسته‌‌بندی: مالی و اقتصاد

ذخیره‌ ارزش (به انگلیسی Store Of Value)، نوعی دارایی‌ست که ارزش خود را بدون استهلاک حفظ می‌کند.

طلا و دیگر فلزات، از این جهت که عمر مفید نامحدودی دارند، ذخیره‌‌کننده ارزش خوبی محسوب می‌شوند؛ در مقابل، یک جسم استهلاک‌پذیر (مانند شیر)، به علت گرایشش به از بین رفتن، ذخیره ارزش ضعیفی محسوب می‌شود.

دارایی‌های دارای بهره، مانند اوراق قرضه خزانه‌داری ایالات متحده (T-bonds)، نمونه‌های بسیار خوبی از ذخیره ارزش محسوب می‌شوند، چرا که علاوه بر درآمد بهره، تعادل سرمایه اصلی آن‌ها توسط مراجع قانونی تضمین می‌شود.

نکات کلیدی:

  • ذخیره‌ ارزش، نوعی دارایی‌ست که ارزش خود را بدون استهلاک حفظ می‌کند.
  • طلا و دیگر فلزات، از این جهت که عمر مفید نامحدودی دارند، ذخیره‌ ارزش خوبی محسوب می‌شوند

درک بهتر ذخیره ارزش

حفظ ثروت یکی از مؤلفه‌های اصلی یک اقتصاد سالم است؛ خصوصا از جهت نقش آن در ایجاد ارز و واحد پولی. اقتصاد برای تسهیل مبادله کالاها و حفظ ارزش کار انباشته شده یک فرد یا تجارت، به پول متکی است.

واحد پولی که به عنوان ذخیره ارزش، عملکرد ضعیفی داشته باشد، با به خطر انداختن پس‌انداز یک اقتصاد، موجب تضعیف توان تجاری آن اقتصاد می‌شود. بنابراین برای درگیر شدن افراد در کار و تجارت، باید یک ارز معتبر ایجاد شود.

فلزات گرانبها

در طول تاریخ، اقتصادهای زیادی از طلا، نقره و دیگر فلزات گرانبها به عنوان ارز استفاده کرده‌اند.

آنچه این فلزات را مناسب چنین کاربردی می‌کند، قابلیت ذخیره ارزش و حمل‌نقل نسبتا آسان آن‌ها به همراه سهولت تبدیل آن‌ها به واحدهای پولی مختلف بوده است.

ایالات متحده آمریکا، تا سال 1971 نظام پولی بر پایه طلا به شمار می‌رفت که در آن، دلارها به ازای وزن مشخصی از طلا قابل بازخرید بودند.

تا اینکه ریچارد نیکسون، رئیس ‌جمهور وقت، با اعطای قدرت بیشتر به بانک مرکزی فدرال برای تاثیرگذاری بر نرخ اشتغال و تورم، علاوه بر دلایل دیگر، به تبدیل‌پذیری دلار به طلا پایان داد. از سال 1971، ایالات متحده به استفاده از ارز بدون پشتوانه روی آورده که هرچند به یک کالای فیزیکی گره نخورده است، اما دولت از آن به عنوان ارز قانونی حمایت می‌کند.

سایر ذخایر ارزش‌

اینکه ذخیره ارزش بر چه چیزی استوار است، می‌تواند به طرز قابل توجهی از کشوری به کشور دیگر متفاوت باشد.

در بیشتر اقتصادهای پیشرفته‌ی جهان، می توان در همه سناریوها، به جز بدترین حالت، روی ارز محلی به عنوان ذخیره ارزش حساب کرد. ارزهای پایدار، مانند دلار ایالات متحده، ین ژاپن، فرانک سوئیس و دلار سنگاپور، اقتصاد کشور خود را به طرز قابل توجهی تقویت می‌کنند. هرچند، ممکن است در صورت وقوع ابرتورم، نقش این ارزها به عنوان ذخیره ارزش مورد تهاجم قرار بگیرد.

در شرایط مناسب، یا هنگامی که باوری همگانی به موجود بودن سطح پایه‌ای از تقاضا وجود داشته باشد، هر نوع دارایی فیزیکی می‌تواند به عنوان ذخیره ارزش در نظر گرفته شود.

به عنوان نمونه، سایر ذخایر ارزش مانند طلا، نقره، مستغلات، و آثار هنری، پایداری خود را در طول زمان اثبات کرده اند. به طور مشخص، در طول بحران‌های ملی یا هنگامی که با بالاگرفتن تقاضا برای سایر ذخایر ارزش شناخته‌شده، بازارهای خارجی با شوک مواجه می‌شوند، قیمت طلا به طور چشمگیری افزایش پیدا می‌کند.

هرچند ارزش نسبی این موارد در طول زمان دچار نوسان می‌شود، اما می‌توان روی این مسئله حساب کرد که این کالاها، خصوصا کالاهایی همچون طلا که ذخیره‌ی محدودی از آن‌ها موجود است، در هر سناریوی ممکنی ارزش خود را حفظ می‌کنند.

با رونق گرفتن بازار ارزهای دیجیتال و آشنایی افراد بیشتری با بیت‌کوین، برخی افراد معتقدند بیت‌کوین می‌تواند یک ذخیره‌کننده ارزش در عصر دیجیتال باشد.

 

این اصطلاح در واژه‌نامه جامع بورسینس منتشر شده است.اصطلاحات دیگر را ببینید...

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

اموزش بورس