دارایی‌های جاری و غیرجاری چه تفاوتی با هم دارند؟

فرق دارایی های جاری و غیرجاری

در طبقه‌بندی دارایی‌ها، دارایی منبع تحت کنترل یک واحد تجاری است.

یک سازمان یا موسسه با استفاده از دارایی‌های جاری و غیرجاری که در اختیار دارد می‌تواند منافع اقتصادی در حال حاضر و آتی خود را تامین کند و منافع اقتصادی را از خارج به سازمان جریان دهد.

بر طبق استاندارد حسابداری شماره یک، دارایی‌ها باید در گزارشگری صورت مالی به دو دسته تفکیک شوند: جاری و غیرجاری.

دارایی‌های جاری و غیرجاری از چه نظر متفاوتند؟

منابع یک شرکت را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: دارایی‌های جاری (current assets) و دارایی‌های غیرجاری (noncurrent assets).

فرق اصلی بین دارایی‌های جاری و غیرجاری خط زمانی پیش‌بینی شده برای استفاده از آنهاست.

دارایی‌های جاری و غیرجاری در ترازنامه فهرست می‌شوند و پیش از جمع‌زده شدن و یکی شدن در برابر بدهی‌ها (liabilities) و سهام (equities) در قالب دو دسته جداگانه در نظر گرفته می‌شوند.

دارایی‌های جاری

دارایی‌های جاری ارزش تمام دارایی‌هایی را نشان می‌دهند که از نظر منطقی می‌توان انتظار داشت طی یک سال آینده به وجه نقد تبدیل شوند.

دارایی‌های جاری از سایر منابع جدا هستند زیرا شرکت برای تامین هزینه‌های عملیات در حال انجام و همچنین پرداخت هزینه‌های جاری از دارایی‌های جاری خود استفاده می‌کند.

دارایی‌های جاری برای هر شرکت و کسب و کاری مهم هستند زیرا می‌توانند برای تأمین منابع مالی روزانه مورداستفاده قرار بگیرند و هزینه‌های در حال انجام را پرداخت کنند.

بسته به نوع شرکت، دارایی‌های جاری می‌توانند از بشکه‌های نفت خام تا کالاهای تولیدشده و ارز خارجی را شامل شوند. در یک ترازنامه، دارایی‌های جاری به‌صورت عادی به خاطر نقد‌شوندگی بالا یا سهولت تبدیل‌شدن به پول نقد، نمایش داده می‌شوند.

نمونه‌هایی از دارایی‌های جاری شامل موارد زیر هستند:

  • وجه نقد و معادل‌های نقد: شامل کلیه وجوهی که متعلق به موسسه و شرکت است شامل وجوه موجود در صندوق، وجوه تنخواه گردان‌ها و وجوه نقد نزد بانک‌ها
  • سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت: هنگامی که وجوه نقد مازاد بر نیاز در موسسه و یا شرکت وجود دارد و در کوتاه‌مدت به آن نیازی نباشد، به منظور کسب بازدهی در یک دوره کوتاه‌تر از یک سال اقدام به سرمایه‌گذاری آن در اوراق بهادار کوتاه مدت می‌شود.
  • اسناد و حساب‌های دریافتنی: باتوجه به اینکه بخش زیادی از فروش شرکت‌ها و موسسات معمولا به صورت نسیه است، این نوع مطالبات اهمیت زیادی دارد.
  • پیش‌پرداخت‌ها: مبالغی که جهت خرید مواد اولیه و یا هزینه‌ها از قبیل بیمه اموال و دارایی‌ها و یا هزینه اجاره پرداخت می‌شود که در آینده نزدیک محقق خواهد شد، بعنوان پیش‌پرداخت تلقی شده و در دارایی‌های جاری طبقه‌بندی می‌شود.
  • موجودی مواد و کالا: به دارایی‌های مشهودی اطلاق می‌شود که در روند عادی فعالیت شرکت یا برای فروش خریداری شده و نگهداری می‌شوند و یا در تولید کالا‌ها و خدمات استفاده می‌شوند و یا تولید شده و جهت فروش ارائه خواهند شد.
  • اوراق بهادار قابل معامله مانند اوراق مشارکت

دارایی‌های غیرجاری

دارایی‌های غیرجاری سرمایه گذاری‌های بلندمدت یک شرکت هستند که ارزش کامل آنها در عرض یک سال حسابداری مشخص نمی‌شود. هر دارایی‌ که جاری نباشد را می‌توان در دسته دارایی‌های غیرجاری جای داد.

نمونه‌هایی از دارایی‌های غیرجاری عبارتند از:

  • زمین
  • ماشین آلات، و تجهیزات
  • سرمایه گذاری‌های بلندمدت: به سرمایه‌گذاری‌هایی که جهت کسب سود بیشتر در طولانی‌مدت با وجهی که در حال حاضر مصرفی برای خرجکرد آن موجود نیست، انجام می‌شود، سرمایه‌گذاری بلندمدت گفته می‌شود.
  • دارایی‌های نامشهود مانند علائم تجاری و سرقفلی: دارایی‌های بلند‌مدتی هستند که موجودیت عینی ندارند؛ یعنی وجود فیزیکی نداشته و قابل رویت نیستند، اما با توجه به حقوق و مزایایی که از مالکیت آنها جهت موسسه حاصل می‌شود، دارای منافع اقتصادی بوده و ارزشمند هستند.

از آنجا که دارایی‌های غیرجاری عمرمفید طولانی دارند، شرکت‌ها هزینه‌های خود را طی چندین سال پخش می‌کنند. این فرآیند به جلوگیری از ضررهای سنگین در طول سال‌های گسترش سرمایه کمک می‌کند.

دارایی‌های ثابت، مانند ماشین‌آلات و تجهیزات، و دارایی‌های نامشهود، مانند علائم تجاری در دسته دارایی‌های غیرجاری جاری می‌گیرند.

بدهی‌های غیرجاری (Noncurrent Liabilities)

بدهی‌های غیرجاری تعهدات بلندمدت مالی یک شرکت هستند که موعد سررسید آنها طی یک سال مالی آینده نخواهد بود.

دارایی‌های غیرجاری منابع تحت تملک شرکت هستند، درحالیکه بدهی‌های غیرجاری منابعی هستند که شرکت قرض گرفته و باید بازگرداند.

بدهی‌ها یا پولی هستند که شرکت باید باز پس دهد و یا خدماتی هستند که شرکت باید انجام دهد و همگی در ترازنامه شرکت درج می‌شوند.

برخلاف دارایی‌های غیرجاری، بدهی‌های غیرجاری تعهدات بلندمدت بدهی شرکت هستند که انتظار نمی‌رود ظرف 12 ماه آینده تسویه شوند.

نمونه‌هایی از بدهی‌های غیرجاری عبارتند از:

  • تعهدات بلندمدت اجاره
  • بدهی بلندمدت مانند اوراق قرضه

شرکت از اوراق قرضه پرداختی برای تامین سرمایه یا قرض گرفتن پول استفاده می‌کند.

اوراق قرضه پرداختی قراردادهای وام بلندمدت بین قرض‌دهنده و قرض گیرنده هستند. شرکت معمولا اوراق قرضه را برای کمک به تامین سرمایه عملیات یا پروژه‌های خود منتشر می‌کند.

از تاریخ انتشار اوراق قرضه، شرکت قول می‌دهد تا سود و اصل سرمایه را در یک تاریخ از پیش تعیین شده (معمولا بیش از یک سال مالی از تاریخ انتشار) پرداخت کند. سرمایه گذاران به بدهی‌های غیرجاری شرکت توجه ویژه دارند تا مشخص شود که آیا یک شرکت نسبت به جریان نقدی خود بیش از اندازه بدهی دارد یا خیر.

 

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

اموزش بورس

نظرتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

می‌توانید بدون درج نظر نیز از نظرات مطلع شوید، برای اینکار اینجا کلیک کنید.

.

.


نکات مهم

  • پاسخ‌هایی که به دیدگاه‌ کاربران گرامی داده می‌شود صرفا نظر شخصی نویسنده دیدگاه است و مسئولیت استفاده از این اطلاعات بر عهده کاربران خواهد بود.
  • دیدگاه‌هایی که دارای متن‌های تبلیغاتی، مشخصات شخصی و مطالب غیرمرتبط هستند پذیرفته نمی‌شوند.
  • لطفا سوال‌تان را واضح و شفاف بپرسید (خود را جای دیگران قرار دهید).
  • سوالات مبهم و تکراری (قبلا در نظرات جواب داده شده) پاسخی دریافت نمی‌کنند.

مطالب مرتبط

چه افرادی از پرداخت مالیات بر درآمد اجاره معاف هستند؟

آشنایی با معافیت‌های مالیاتی می‌تواند کمک زیادی به صاحبان کسب و کارها و همچنین فعالان اقتصادی مختلف کند. یکی از انواع معافیت‌ها، مالیات بر درآمد اجاره است. بسیاری از صاحبان…
بیشتر بخوانید