جس لیورمور یکى از بزرگترین تریدرهاى تاریخ

جس لیورمور بزرگترین معامله گر تاریخ وال استریت

در این پست قصد معرفی کردن یکی از بزرگان وال استریت را دارم کسی که به خرس بزرگ وال استریت مشهور است. جس لیورمور قطعاً یکى از بزرگترین تریدرهاى تاریخ است. او از سن ۱۴ سالگى به عنوان پادو در یکى از کارگزارى هاى بوستون شروع به کار کرد. استعداد فوق العاده او در ریاضیات باعث شد که او به وجود «الگوهایى» در نوسانات قیمت ها پى ببرد و این زمانى بود که اکثر مردم نوسانات قیمت را تصادفى مى دانسته و روى سهام قمار مى کردند.

اولین سود پانزده دلاری

 در آن روزها مغازه ها

در این پست قصد معرفی کردن یکی از بزرگان وال استریت را دارم کسی که به خرس بزرگ وال استریت مشهور است. جس لیورمور قطعاً یکى از بزرگترین تریدرهاى تاریخ است. او از سن ۱۴ سالگى به عنوان پادو در یکى از کارگزارى هاى بوستون شروع به کار کرد. استعداد فوق العاده او در ریاضیات باعث شد که او به وجود «الگوهایى» در نوسانات قیمت ها پى ببرد و این زمانى بود که اکثر مردم نوسانات قیمت را تصادفى مى دانسته و روى سهام قمار مى کردند.

اولین سود پانزده دلاری

او نخستین ترید خودش را با خرید ۵ دلار از سهمى آغاز کرد که سیستمش سیگنال خرید داده بود و دو روز بعد سهم را با ۱۵ دلار سود نقد کرد. در آن روزها مغازه هایى براى قمار روى نوسانات زنده بازار وجود داشت و جس با سیستمش آنقدر در این مغازه ها موفق عمل کرد که تمام این مغازه ها ورود جس را به محل کسبشان ممنوع کردند. جس که در سنى حدود ۲۰ سال توانسته بود ده هزار دلار پول نقد داشته باشد براى خرید و فروش به وال استریت رفت.

یکى از مهمترین درس هایى که او در ۵ سال اول تریدش گرفته بود این بود که وقتى شروع به استفاده از یک سیستم مطمئن کرد با رعایت کامل دیسیپلین، هرگز خارج از سیگنال هاى سیستم ترید نکند، درسى که برایش به قیمت چند هزار دلار تمام شده بود.

جس به سرعت در وال استریت ورشکست شد و به بوستون باز گشت. جس شروع کرد به بررسىدلایل شکستش در وال استریت و متوجه شد که سیستم او یک سیستم بى نقص اسکالپینگ (ناخنک زنى) است که بر مبناى قیمت زنده عمل مى کند و به سرعت و با چند پوینت سود خارج مى شود. در حالى که در وال استریت تا رسید خرید شما از کارگزار نرسد، شما نمى توانید متوجه شوید که نماد مورد نظر را به چه قیمتى خریده اید.

به توصیه هاى دیگران توجه نکن

جس به سرعت و با چند ترید موفق در مغازه ها پولش را به دست آورد و شروع کرد به تدوین سیستمى براى خرید در وال استریت. بازگشت جس به وال استریت در ۱۹۰۱ با ۵ برابر شدن سرمایه اش همراه بود: ۵۰ هزار دلار نقد. پولى که بازهم با درسى دیگر از دست رفت. جس درست ۲ روز صاحب ۵۰ هزار دلار نقد بود، درس ۵۰ هزاردلارى که جس را بار دیگر ورشکست کرد، این بود: به توصیه هاى دیگران توجه نکن. روزى لیورمور با یکى از دوستان قدیمى خود در کارگزارى صحبت مى کردند که شخصى به دوست لیورمور گفت: سهم فلان را بفروش، پایین مى آید. دوست جس مى گوید: اما بازار گاوی (صعودى) است. و اینجا بود که جس در مى یابد که او در تمام این سال ها بیشتر به نوسانات کوچک نظر داشته تا حرکت هاى بزرگ.

درس بزرگ دیگر عامل زمان بود

با تمرکز بیشتر روى حرکات بزرگ و طراحى یک سیستم خوب، لیورمور شروع به کسب درآمد از بورس مى کند. او مى گوید: فکر کردن من را پولدار نکرد، صبر کردن برایم سودآور بود. یک درس گران قیمت دیگر: جس پى مى برد که بازار به قله رسیده و زمان سقوط فرارسیده. او شروع به فروش مى کند اما قیمت ها هر روز بالاتر مى روند تا اینکه او با ضرر هنگفت از بازار خارج مى شود. چندى بعد از این زیان بزرگ، تغییر روند قیمت ها آغاز مى شود و پیش بینى جس درست از آب در مى آید. اینجا بود که جس درس بزرگ دیگرى گرفت: عامل زمان. یک تحلیلگر باید بتواند زمان درست ورود و خروج از یک ترید را درست تشخیص دهد تا موفق شود.

محدوده هاى مقاومت و حمایت و خرید پله ای

لیورمور زمان برگشت بزرگ ۱۹۰۷ را چنان درست تشخیص مى دهد که تنها در روز ۲۴ اکتبر ۱۹۰۷ سه میلیون دلار سود مى کند. این فروش هاى او چنان موثر عمل کردند که مورگان (از کسانى که چند سال قبل از این سقوط با دادن ۲۰ میلیون دلار به وال استریت آن را از ورشکستگى نجات داد) شخصاً از جس مى خواهد که فروش را متوقف کند والی به تنهایى بازار را نابود مى کند. بعد از این روز او بهخرس بزرگ وال استریت مشهور شد.یکى از مهمترین دستاوردهاى لیورمور در ترید تشخیص محدوده هاى مقاومت و حمایت توسط اوست. اصل دیگرى که تقریباً همه بزرگان بازار بعد از او هم رعایت مى کنند، خرید پله اى است. لیورمور همیشه به صورت پله اى به معاملات وارد مى شد با رعایت این نکته که در خرید همیشه قیمت خرید در پله دوم بالاتر از اول بود، قیمت خرید در پله سوم بالاتر از دوم و…. در فروش هم به عکس. او همیشه قبل از ورود به یک ترید محاسبه مى کرد که چه تعداد سهم خواهد خرید و همیشه حدود ۲۰درصد سرمایه اى که براى این ترید را کنار گذاشته بود درگیر مى کرد. اگر قیمت در جهت میلش پیش مى رفت در پله هاى بعدى بقیه سرمایه را رد مى کرد والی با ضرر کمى خارج مى شد.

لیورمور معتقد بود که پایین بخر و بالا بفروش غلط است و باید بالا خرید و بالاتر فروخت. لیورمور براى هر معامله یک عامل زمان هم قائل بود و پیش از ورود مى دانست که این ترید تا چه زمانى باز است و به عبارت دیگر او نقطه خروج با ضرر زمانى هم داشت

نکات اصلى روش او بدین ترتیب بود:

● او صبر میکرد تا بازار جهت دار شود.
● صنایع پیشرو در جهت بازار را بررسى کرده و سهام پیشرو در آنها را شناسایى مى کرد.
● حجم یکى از ارکان اصلى سیستم او بود.
● آنقدر صبر مى کرد تا نماد مورد نظر سیگنال بدهد و سپس با اطمینان و بدون تجدید نظر وارد مى شد.
● به محض حرکت سهم در جهت دلخواه، خرید پله اى را شروع مى کرد.
● صبور با سهم همراه مى شد و به نوسانات کوچک قانع نمى شد.

 یکى از زیباترین ترفندهاى او را در زیر مى خوانید

زمانى او ده میلیون پیمانه (واحد آتیه غلات) ذرت و ۱۰ میلیون پیمانه جو فروخته بود. ناگهان یکى از بزرگان بازار (آقاى الف) شروع به خرید ذرت و جو مى کند. جس مى دانست که اگر بخواهد پوزیشن هاى فروشش را به قیمت بازار ببندد، خودکشى کرده است (او خیلى کم سرخطی وارد بازار مى شد و همیشه نقطه ورود داشت. اهمیت این نکته در گریز از لورج بازار است).

او به دنبال راهى بود که بتواند با حداقل ضرر پوزیشن هاى زیان ده اش را ببندد. او فکر کرد حالا که نمى تواند از آقاى الف ذرت و جو با قیمت کم بخرد، بهتر است از دیگران بخرد. از آنجایى که مى دانست آقاى الف کمتر به جو نظر دارد، از طمع و احساسات تریدرها بهترین استفاده را کرد و در یک روز ۴ دستور خرید ۵۰۰ هزار پیمانه اى ذرت به ۴ کارگزار بزرگ آتیه مى دهد و همزمان ۴ دستور فروش ۵۰ هزار پیمانه اى جو. با فعال شدن ۴ دستور فروش جو، قیمت جو شروع به افت مى کند و تریدرهاى بازار احساس مى کنند که اتفاقى براى آقاى الف افتاده و چون مى دانستند او مقدار زیادى ذرت دارد، پیش بینى مى کنند که افت بعدى متعلق به ذرت است. پس ناگهان بازار شروع به فروش ذرت کرده و لیورمور در فرصت مناسب تمام ۱۰ میلیون پیمانه ذرتش را خریده و سپس به سرعت پوزیشن هاى جو را هم با تنها ۳۰۰۰ دلار ضرر مى بندد. جالب اینجاست که قیمت به سرعت به روند صعودى خود برگشته و ۲۵ سنت بالا مى رود که مى توانست به معناى ورشکستگى دیگرى براى او باشد.

از دیگر تجربیات او تست بازار بود (اهمیت حجم)

زمانى که او مى خواست حجم بالایى از سرمایه را وارد کند، ابتدا با مقدار کم در جهت عکس وارد مى شد و براساس توانایى بازار در جذب این سرمایه، وارد ترید مى شد. او بازهم سقوط بزرگ ۱۹۲۹ بازار را درست پیش بینى کرد و در زمان سقوط او فقط پوزیشن فروش داشت. این بار نام او تیتر اول نیویورک تایمز شد. بسیارى او را مقصر این سقوط قلمداد کردند و سیل نامه هاى تهدیدآمیز به سویش روان شد. لیورمور در سال ۱۹۴۰ کتابى چاپ کرد که رکود شدید بازار مانع از فروش خوب آن شد.

آخرین پوزیشن

جس لیورمور با کمال ناباوری در افسردگى شدید ناشى از شکست در زندگى خصوصى، در ۲۸ نوامبر ۱۹۴۰ با شلیک گلوله اى پوزیشن ۶۳ ساله زندگى اش را بست.و حد ضرر زندگی اش را بصورت دستی فعال کرد.

یادداشت مدیر: به دور از قضاوت برای زندگی دیگران، فرجام نامناسب (خودکشی) و دور از ذهن برای جس لیورمور این نکته را برای ما گوشزد میکند که شما حتی اگر بهترین تریدر دنیا و دارای بهترین روش معاملاتی هم که باشید ولی برای زندگی شخصیی خود برنامه و سیستم مناسبی نداشته باشید سرانجام کار تباهی خواهد بود. ترید انعکاس و ذهنیت فردی و شخصیتی شماست پس مواظب شخصیت خود باشید تا در ترید هم انعکاس خوبی از آن ببینید.

یى براى قمار روى نوسانات زنده بازار وجود داشت و جس با سیستمش آنقدر در این مغازه ها موفق عمل کرد که تمام این مغازه ها ورود جس را به محل کسبشان ممنوع کردند. جس که در سنى حدود ۲۰ سال توانسته بود ده هزار دلار پول نقد داشته باشد براى خرید و فروش به وال استریت رفت.

یکى از مهمترین درس هایى که او در ۵ سال اول تریدش گرفته بود این بود که وقتى شروع به استفاده از یک سیستم مطمئن کرد با رعایت کامل دیسیپلین، هرگز خارج از سیگنال هاى سیستم ترید نکند، درسى که برایش به قیمت چند هزار دلار تمام شده بود.

جس به سرعت در وال استریت ورشکست شد و به بوستون باز گشت. جس شروع کرد به بررسىدلایل شکستش در وال استریت و متوجه شد که سیستم او یک سیستم بى نقص اسکالپینگ (ناخنک زنى) است که بر مبناى قیمت زنده عمل مى کند و به سرعت و با چند پوینت سود خارج مى شود. در حالى که در وال استریت تا رسید خرید شما از کارگزار نرسد، شما نمى توانید متوجه شوید که نماد مورد نظر را به چه قیمتى خریده اید.

به توصیه هاى دیگران توجه نکن

جس به سرعت و با چند ترید موفق در مغازه ها پولش را به دست آورد و شروع کرد به تدوین سیستمى براى خرید در وال استریت. بازگشت جس به وال استریت در ۱۹۰۱ با ۵ برابر شدن سرمایه اش همراه بود: ۵۰ هزار دلار نقد. پولى که بازهم با درسى دیگر از دست رفت. جس درست ۲ روز صاحب ۵۰ هزار دلار نقد بود، درس ۵۰ هزاردلارى که جس را بار دیگر ورشکست کرد، این بود: به توصیه هاى دیگران توجه نکن. روزى لیورمور با یکى از دوستان قدیمى خود در کارگزارى صحبت مى کردند که شخصى به دوست لیورمور گفت: سهم فلان را بفروش، پایین مى آید. دوست جس مى گوید: اما بازار گاوی (صعودى) است. و اینجا بود که جس در مى یابد که او در تمام این سال ها بیشتر به نوسانات کوچک نظر داشته تا حرکت هاى بزرگ.

درس بزرگ دیگر عامل زمان بود

با تمرکز بیشتر روى حرکات بزرگ و طراحى یک سیستم خوب، لیورمور شروع به کسب درآمد از بورس مى کند. او مى گوید: فکر کردن من را پولدار نکرد، صبر کردن برایم سودآور بود. یک درس گران قیمت دیگر: جس پى مى برد که بازار به قله رسیده و زمان سقوط فرارسیده. او شروع به فروش مى کند اما قیمت ها هر روز بالاتر مى روند تا اینکه او با ضرر هنگفت از بازار خارج مى شود. چندى بعد از این زیان بزرگ، تغییر روند قیمت ها آغاز مى شود و پیش بینى جس درست از آب در مى آید. اینجا بود که جس درس بزرگ دیگرى گرفت: عامل زمان. یک تحلیلگر باید بتواند زمان درست ورود و خروج از یک ترید را درست تشخیص دهد تا موفق شود.

محدوده هاى مقاومت و حمایت و خرید پله ای

لیورمور زمان برگشت بزرگ ۱۹۰۷ را چنان درست تشخیص مى دهد که تنها در روز ۲۴ اکتبر ۱۹۰۷ سه میلیون دلار سود مى کند. این فروش هاى او چنان موثر عمل کردند که مورگان (از کسانى که چند سال قبل از این سقوط با دادن ۲۰ میلیون دلار به وال استریت آن را از ورشکستگى نجات داد) شخصاً از جس مى خواهد که فروش را متوقف کند والی به تنهایى بازار را نابود مى کند. بعد از این روز او بهخرس بزرگ وال استریت مشهور شد.یکى از مهمترین دستاوردهاى لیورمور در ترید تشخیص محدوده هاى مقاومت و حمایت توسط اوست. اصل دیگرى که تقریباً همه بزرگان بازار بعد از او هم رعایت مى کنند، خرید پله اى است. لیورمور همیشه به صورت پله اى به معاملات وارد مى شد با رعایت این نکته که در خرید همیشه قیمت خرید در پله دوم بالاتر از اول بود، قیمت خرید در پله سوم بالاتر از دوم و…. در فروش هم به عکس. او همیشه قبل از ورود به یک ترید محاسبه مى کرد که چه تعداد سهم خواهد خرید و همیشه حدود ۲۰درصد سرمایه اى که براى این ترید را کنار گذاشته بود درگیر مى کرد. اگر قیمت در جهت میلش پیش مى رفت در پله هاى بعدى بقیه سرمایه را رد مى کرد والی با ضرر کمى خارج مى شد.

لیورمور معتقد بود که پایین بخر و بالا بفروش غلط است و باید بالا خرید و بالاتر فروخت. لیورمور براى هر معامله یک عامل زمان هم قائل بود و پیش از ورود مى دانست که این ترید تا چه زمانى باز است و به عبارت دیگر او نقطه خروج با ضرر زمانى هم داشت

نکات اصلى روش او بدین ترتیب بود:

● او صبر میکرد تا بازار جهت دار شود.
● صنایع پیشرو در جهت بازار را بررسى کرده و سهام پیشرو در آنها را شناسایى مى کرد.
● حجم یکى از ارکان اصلى سیستم او بود.
● آنقدر صبر مى کرد تا نماد مورد نظر سیگنال بدهد و سپس با اطمینان و بدون تجدید نظر وارد مى شد.
● به محض حرکت سهم در جهت دلخواه، خرید پله اى را شروع مى کرد.
● صبور با سهم همراه مى شد و به نوسانات کوچک قانع نمى شد.

 یکى از زیباترین ترفندهاى او را در زیر مى خوانید

زمانى او ده میلیون پیمانه (واحد آتیه غلات) ذرت و ۱۰ میلیون پیمانه جو فروخته بود. ناگهان یکى از بزرگان بازار (آقاى الف) شروع به خرید ذرت و جو مى کند. جس مى دانست که اگر بخواهد پوزیشن هاى فروشش را به قیمت بازار ببندد، خودکشى کرده است (او خیلى کم سرخطی وارد بازار مى شد و همیشه نقطه ورود داشت. اهمیت این نکته در گریز از لورج بازار است).

او به دنبال راهى بود که بتواند با حداقل ضرر پوزیشن هاى زیان ده اش را ببندد. او فکر کرد حالا که نمى تواند از آقاى الف ذرت و جو با قیمت کم بخرد، بهتر است از دیگران بخرد. از آنجایى که مى دانست آقاى الف کمتر به جو نظر دارد، از طمع و احساسات تریدرها بهترین استفاده را کرد و در یک روز ۴ دستور خرید ۵۰۰ هزار پیمانه اى ذرت به ۴ کارگزار بزرگ آتیه مى دهد و همزمان ۴ دستور فروش ۵۰ هزار پیمانه اى جو. با فعال شدن ۴ دستور فروش جو، قیمت جو شروع به افت مى کند و تریدرهاى بازار احساس مى کنند که اتفاقى براى آقاى الف افتاده و چون مى دانستند او مقدار زیادى ذرت دارد، پیش بینى مى کنند که افت بعدى متعلق به ذرت است. پس ناگهان بازار شروع به فروش ذرت کرده و لیورمور در فرصت مناسب تمام ۱۰ میلیون پیمانه ذرتش را خریده و سپس به سرعت پوزیشن هاى جو را هم با تنها ۳۰۰۰ دلار ضرر مى بندد. جالب اینجاست که قیمت به سرعت به روند صعودى خود برگشته و ۲۵ سنت بالا مى رود که مى توانست به معناى ورشکستگى دیگرى براى او باشد.

از دیگر تجربیات او تست بازار بود (اهمیت حجم)

زمانى که او مى خواست حجم بالایى از سرمایه را وارد کند، ابتدا با مقدار کم در جهت عکس وارد مى شد و براساس توانایى بازار در جذب این سرمایه، وارد ترید مى شد. او بازهم سقوط بزرگ ۱۹۲۹ بازار را درست پیش بینى کرد و در زمان سقوط او فقط پوزیشن فروش داشت. این بار نام او تیتر اول نیویورک تایمز شد. بسیارى او را مقصر این سقوط قلمداد کردند و سیل نامه هاى تهدیدآمیز به سویش روان شد. لیورمور در سال ۱۹۴۰ کتابى چاپ کرد که رکود شدید بازار مانع از فروش خوب آن شد.

آخرین پوزیشن

جس لیورمور با کمال ناباوری در افسردگى شدید ناشى از شکست در زندگى خصوصى، در ۲۸ نوامبر ۱۹۴۰ با شلیک گلوله اى پوزیشن ۶۳ ساله زندگى اش را بست.و حد ضرر زندگی اش را بصورت دستی فعال کرد.

منبع:فراچارت : پایگاه اموزشی معامله گری

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

اموزش بورس

نظرتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

می‌توانید بدون درج نظر نیز از نظرات مطلع شوید، برای اینکار اینجا کلیک کنید.

.

.


نکات مهم

  • پاسخ‌هایی که به دیدگاه‌ کاربران گرامی داده می‌شود صرفا نظر شخصی نویسنده دیدگاه است و مسئولیت استفاده از این اطلاعات بر عهده کاربران خواهد بود.
  • دیدگاه‌هایی که دارای متن‌های تبلیغاتی، مشخصات شخصی و مطالب غیرمرتبط هستند پذیرفته نمی‌شوند.
  • لطفا سوال‌تان را واضح و شفاف بپرسید (خود را جای دیگران قرار دهید).
  • سوالات مبهم و تکراری (قبلا در نظرات جواب داده شده) پاسخی دریافت نمی‌کنند.

مطالب مرتبط

دیل کارنگی (نویسنده آیین دوست‌یابی) و اثری که برجا گذاشت + درس‌ها و جملات کوتاه

دیل کارنگی را باید به کسانی که فکر می‌کنند یک فرد نمی‌تواند دنیا را تغییر دهد معرفی کرد. دیل کارنگی چه کسی بود؟ قبل از اینکه «دیل کارنگی» به یک…
بیشتر بخوانید