“جس لیورمور” و الگوی تکنیکال او برای بورس بازی

جس لیورمور معامله گر افسانه ای

جس لیورمور (۱۹۴۰-۱۸۷۷) قطعاً یکی از بزرگترین تریدرهای تاریخ است. او از سن ۱۴ سالگی به عنوان پادو در یکی از کارگزاری‌های بوستون شروع به کار کرد. استعداد فوق العاده او در ریاضیات باعث شد که او به وجود «الگوهایی» در نوسانات قیمت‌ها پی ببرد و این زمانی بود که اکثر مردم نوسانات قیمت را تصادفی می‌دانسته و روی سهام قمار می‌کردند.

او نخستین ترید خودش را با خرید ۵ دلار از سهمی آغاز کرد که سیستمش سیگنال خرید داده بود و دو روز بعد سهم را با ۱۵/۳ دلار سود نقد کرد.

در آن روزها مغازه‌هایی برای قمار روی نوسانات زنده بازار وجود داشت و جس لیورمور با سیستمش آنقدر در این مغازه ها موفق عمل کرد که تمام این مغازه ها ورود جس را به محل کسبشان ممنوع کردند. جس که در سنی حدود ۲۰ سال توانسته بود ده هزار دلار پول نقد داشته باشد برای خرید و فروش به وال استریت رفت. یکی از مهمترین درس هایی که او در ۵ سال اول تریدش گرفته بود این بود که وقتی شروع به استفاده از یک سیستم مطمئن کرد با رعایت کامل دیسیپلین، هرگز خارج از سیگنال‌های سیستم ترید نکند، درسی که برایش به قیمت چند هزار دلار تمام شده بود. جس لیورمور

جس به سرعت در وال استریت ورشکست شد و به بوستون باز گشت. جس شروع کرد به بررسی دلایل شکستش در وال استریت و متوجه شد که سیستم او یک سیستم بی نقص اسکالپینگ (ناخنک زنی) است که بر مبنای قیمت زنده عمل می‌کند و به سرعت و با چند پوینت سود خارج می شود.

در حالی که در وال استریت تا رسید خرید شما از کارگزار نرسد، شما نمی توانید متوجه شوید که نماد مورد نظر را به چه قیمتی خریده اید. جس به سرعت و با چند ترید موفق در مغازه ها پولش را به دست آورد و شروع کرد به تدوین سیستمی برای خرید در وال استریت.

بازگشت جس به وال استریت در ۱۹۰۱ با ۵ برابر شدن سرمایه اش همراه بود: ۵۰ هزار دلار نقد. پولی که بازهم با درسی دیگر از دست رفت. جس درست ۲ روز صاحب ۵۰ هزار دلار نقد بود. درس ۵۰ هزار دلاری که جس را بار دیگر ورشکست کرد، این بود: به توصیه‌های دیگران توجه نکن. روزی لیورمور با یکی از دوستان قدیمی خود در کارگزاری صحبت می کردند که شخصی به دوست لیورمور گفت: سهم الف را بفروش، پایین می‌آید. دوست جس می‌گوید: اما بازار گاو (صعودی) است.

و اینجا بود که جس در می‌یابد که او در تمام این سال‌ها بیشتر به نوسانات (swing) کوچک نظر داشته تا حرکت های بزرگ. با تمرکز بیشتر روی حرکات بزرگ و طراحی یک سیستم خوب، لیورمور شروع به کسب درآمد از بورس می‌کند. او می‌گوید: فکر کردن من را پولدار نکرد، صبر کردن برایم سودآور بود.

یک درس گران قیمت دیگر: جس پی می برد که بازار به قله رسیده و زمان سقوط فرارسیده. او شروع به فروش می‌کند اما قیمت ها هر روز بالاتر می‌روند تا اینکه او با ضرر هنگفت از بازار خارج می‌شود. چندی بعد از این زیان بزرگ، تغییر روند قیمت‌ها آغاز می‌شود و پیش بینی جس درست از آب در می‌آید. اینجا بود که جس درس بزرگ دیگری گرفت: عامل زمان.

یک تحلیلگر باید بتواند زمان درست ورود و خروج از یک ترید را درست تشخیص دهد تا موفق شود. لیورمور زمان برگشت بزرگ ۱۹۰۷ را چنان درست تشخیص می دهد که تنها در روز ۲۴ اکتبر ۱۹۰۷ سه میلیون دلار سود می کند. این فروش‌های او چنان موثر عمل کردند که مورگان (از کسانی که چند سال قبل از این سقوط با دادن ۲۰ میلیون دلار به وال استریت آن را از ورشکستگی نجات داد)

شخصاً از جس می خواهد که فروش را متوقف کند والا به تنهایی بازار را نابود می کند. بعد از این روز او به خرس بزرگ وال استریت مشهور شد. یکی از مهمترین دستاوردهای لیورمور در ترید تشخیص محدوده‌های مقاومت و حمایت توسط اوست. اصل دیگری که تقریباً همه بزرگان بازار بعد از او هم رعایت می‌کنند، خرید پله ای است.

لیورمور همیشه به صورت پله ای به معاملات وارد می شد با رعایت این نکته که در خرید همیشه قیمت خرید در پله دوم بالاتر از اول بود، قیمت خرید در پله سوم بالاتر از دوم و…. در فروش هم به عکس. او همیشه قبل از ورود به یک ترید محاسبه می‌کرد که چه تعداد سهم خواهد خرید و همیشه حدود ۲۰درصد سرمایه‌ای که برای این ترید را کنار گذاشته بود درگیر می‌کرد.

اگر قیمت در جهت میلش پیش می‌رفت در پله های بعدی بقیه سرمایه را رد می‌کرد والا با ضرر کمی خارج می‌شد. لیورمور معتقد بود که پایین بخر و بالا بفروش غلط است و باید بالا خرید و بالاتر فروخت.لیورمور برای هر معامله یک عامل زمان هم قائل بود و پیش از ورود می دانست که این ترید تا چه زمانی باز است و به عبارت دیگر او نقطه خروج با ضرر زمانی هم داشت . نکات اصلی روش او بدین ترتیب بود:

۱- او صبر می‌کرد تا بازار جهت دار شود.
۲- صنایع پیشرو در جهت بازار را بررسی کرده و سهام پیشرو در آنها را شناسایی می کرد.
۳- حجم یکی از ارکان اصلی سیستم او بود.
۴- آنقدر صبر می کرد تا نماد مورد نظر سیگنال بدهد و سپس با اطمینان و بدون تجدید نظر وارد می شد.
۵- به محض حرکت سهم در جهت دلخواه، خرید پله‌ای را شروع می کرد.
۶- صبور با سهم همراه می‌شد و به نوسانات کوچک قانع نمی‌شد.

یکی از زیباترین ترفندهای او را در زیر می‌خوانید: زمانی او ده میلیون پیمانه (واحد آتیه غلات) ذرت و ۱۰ میلیون پیمانه جو فروخته بود. ناگهان یکی از بزرگان بازار (آقای الف) شروع به خرید ذرت و جو می کند. جس می دانست که اگر بخواهد پوزیشن های فروشش را به قیمت بازار ببندد، خودکشی کرده است (او خیلی کم به قیمت بازار وارد می شد و همیشه نقطه ورود داشت. اهمیت این نکته در گریز از لورج بازار است).

او به دنبال راهی بود که بتواند با حداقل ضرر پوزیشن های زیان ده اش را ببندد. او فکر کرد حالا که نمی تواند از آقای الف ذرت و جو با قیمت کم بخرد، بهتر است از دیگران بخرد. از آنجایی که می دانست آقای الف کمتر به جو نظر دارد، از طمع و احساسات تریدرها بهترین استفاده را کرد و در یک روز ۴ دستور خرید ۵۰۰ هزار پیمانه ای ذرت به ۴ کارگزار بزرگ آتیه می دهد و همزمان ۴ دستور فروش ۵۰ هزار پیمانه ای جو.

با فعال شدن ۴ دستور فروش جو، قیمت جو شروع به افت می کند و تریدرهای بازار احساس می کنند که اتفاقی برای آقای الف افتاده و چون می دانستند او مقدار زیادی ذرت دارد، پیش بینی می کنند که افت بعدی متعلق به ذرت است. پس ناگهان بازار شروع به فروش ذرت کرده و لیورمور در فرصت مناسب تمام ۱۰ میلیون پیمانه ذرتش را خریده و سپس به سرعت پوزیشن های جو را هم با تنها ۳۰۰۰ دلار ضرر می بندد.

جالب اینجاست که قیمت به سرعت به روند صعودی خود برگشته و ۲۵ سنت بالا می رود که می توانست به معنای ورشکستگی دیگری برای او باشد. از دیگر تجربیات او تست بازار بود (اهمیت حجم). زمانی که او می خواست حجم بالایی از سرمایه را وارد کند، ابتدا با مقدار کم در جهت عکس وارد می شد و براساس توانایی بازار در جذب این سرمایه، وارد ترید می شد. او بازهم سقوط بزرگ ۱۹۲۹ بازار را درست پیش بینی کرد و در زمان سقوط او فقط پوزیشن فروش داشت.

این بار نام او تیتر اول نیویورک تایمز شد. بسیاری او را مقصر این سقوط قلمداد کردند و سیل نامه های تهدیدآمیز به سویش روان شد. لیورمور در سال ۱۹۴۰ کتابی چاپ کرد که رکود شدید بازار مانع از فروش خوب آن شد. او نهایتاً در افسردگی شدید ناشی از شکست در زندگی خصوصی در ۲۸ نوامبر ۱۹۴۰ با شلیک گلوله ای پوزیشن ۶۳ساله زندگی اش را بست.

نقل از سایت فراچارت

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

اموزش بورس

2 نظر
  1. باسلام دوستان من مطالب اوريجينال را نيز در مورد ليورمور مطالعه کردم ظاهرا ايشان خودکشي نکرده اند بلکه اين خودکشي توسط دولت آمريکا ساختگي بوده است. اين خرس وال استريت بخاطر کارهايش اقتصاد آمريکا را در شروع جنگ جهاني دوم مختل کرده بود و قتلش در آن زمان ضروري به نظر ميرسيد.

    1. سلام جناب علیزاده این که خودش با هر پوزیشن ورشکسته میشده چطوری تهدیدی برای بزرگترین سرمایه داری جهان محسوب میشده؟

نظرتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

می‌توانید بدون درج نظر نیز از نظرات مطلع شوید، برای اینکار اینجا کلیک کنید.

.

.


نکات مهم

  • پاسخ‌هایی که به دیدگاه‌ کاربران گرامی داده می‌شود صرفا نظر شخصی نویسنده دیدگاه است و مسئولیت استفاده از این اطلاعات بر عهده کاربران خواهد بود.
  • دیدگاه‌هایی که دارای متن‌های تبلیغاتی، مشخصات شخصی و مطالب غیرمرتبط هستند پذیرفته نمی‌شوند.
  • لطفا سوال‌تان را واضح و شفاف بپرسید (خود را جای دیگران قرار دهید).
  • سوالات مبهم و تکراری (قبلا در نظرات جواب داده شده) پاسخی دریافت نمی‌کنند.

مطالب مرتبط

دیل کارنگی (نویسنده آیین دوست‌یابی) و اثری که برجا گذاشت + درس‌ها و جملات کوتاه

دیل کارنگی را باید به کسانی که فکر می‌کنند یک فرد نمی‌تواند دنیا را تغییر دهد معرفی کرد. دیل کارنگی چه کسی بود؟ قبل از اینکه «دیل کارنگی» به یک…
بیشتر بخوانید