آشنایی با به‌روزرسانی‌های شبکه بیت‌کوین و دلیل انجام آن‌ها

مرسده ولی زاده
مرسده ولی زاده
LinkedIn
Telegram
WhatsApp
Twitter
به‌روزرسانی‌های بیت‌کوین

به طور کلی، بررسی تاریخچه‌ای از به‌روزرسانی‌های انجام‌شده در شبکه بیت‌کوین، نظریه‌ای را در خصوص احتمال بروز تغییرات پیش رو در پروتکل بیت‌کوین نشان می‌دهد.

در این مقاله، قصد داریم تا آپگریدهایی که در شبکه بیت‌کوین انجام شده است را مورد بررسی قرار دهیم.

به‌روزرسانی‌های بیت‌کوین

یکی از بحث ‌برانگیزترین سوالات مطرح ‌شده پیرامون بیت‌کوین در پنج سال گذشته، نحوه فعال‌سازی سافت فورک‌ها در بلاکچین این ارز دیجیتال بوده است.

بیشتر بخوانید: مفهوم فورک در ارزهای دیجیتال چیست؟

اساساً مکانیزم‌های مختلفی در تاریخ بیت‌کوین، جهت فعال‌سازی ویژگی‌های جدید در شبکه این ارز دیجیتال مورد استفاده قرارگرفته‌اند که تکرار آن‌ها عموماً باهدف ایمن‌سازی و عدم ایجاد اختلال در استقرار ویژگی‌ها و تکامل این شبکه بوده است.

تا سال 2017، تنها یک اجماع عمومی در این مورد وجود داشت و تا آن زمان اختلاف‌ نظر چندانی در خصوص تغییر مکانیسم‌های فعال‌سازی دیده نشده است؛ اما در طول استقرار شهود تجمیعی یا سگویت (SegWit)، این رویه دستخوش تغییر شد.

در حقیقت پس از استقرار اولیه BIP9، بسته به سیگنال دهی یک ماینر جهت پیاده‌سازی قوانین اجرایی شبکه، اکثریت عظیمی از ماینرها و استخرهای ماینینگ، از دادن سیگنال در خصوص فعال‌سازی از طریق بلاک‌های خود، خودداری کردند.

در آن زمان، بسیاری از کاربران از اینکه ماینرها به دنبال ایجاد تأخیر در فعال‌سازی یک ویژگی جدید در شبکه بیت‌کوین بوده و با نوعی گرو گیری به دنبال ایجاد یک هارد فورک در راستای افزایش ابعاد بلاک‌ها هستند، خشمگین شدند (بد نیست اشاره داشته باشیم که خود سگویت نیز از طریق افزایش ابعاد بلاک‌ها بود که سافت فورک را بر روی بیت‌کوین پیاده‌سازی کرد).

بیشتر بخوانید: استخراج بیت کوین چیست؟ ماینینگ بیت‌کوین چگونه است؟

در آن دوران، تمامی اکوسیستم بیت‌کوین مملو از اطلاعاتی کاملاً نادرست در این خصوص بود که سگویت به دنبال ایجاد موانعی است تا به هر شکل از پیاده‌سازی این قابلیت‌ها در شبکه بیت‌کوین جلوگیری کند.

از طرفی، BIP148 و سافت فورک فعال ‌شده توسط کاربران (UASF)، منجر به هل دادن ماینرها به سمت فعال‌سازی SegWit شد و در نتیجه این کار، قدرت یکی از بلاک‌های بزرگ شبکه متوقف شد و نهایتاً از دیگر بلاک‌های شبکه به‌طور کامل جدا گردید.

اما از آن زمان به بعد، دارندگان بیت‌کوین عموماً دیگر هیچ‌گونه تمایلی به بحث در خصوص نحوه استقرار و فعال‌سازی ویژگی‌های جدید در شبکه این ارز دیجیتال نداشتند و این موضوع به یک تابو برای آن‌ها بدل شده بود.

بااین‌حال، تصور می‌کنیم که پیش از پرداختن به نحوه مدیریت به‌روزرسانی‌های آینده در شبکه بیت‌کوین، بد نیست تا بر برخی از مکانیسم‌های فعال‌سازی به‌روزرسانی قبلی در شبکه این ارز دیجیتال، مرور کوتاهی داشته باشیم.

البته دقت داشته باشید که این مکانیسم‌ها را می‌توان هم برای هارد فورک و هم برای سافت فورک استفاده کرد؛ ولی تنها تفاوت در این است که به‌وسیله اجرای یک هارد فورک، قطعاً شاهد یک شکاف زنجیره‌ای خواهیم بود. از طرفی، یک شکاف زنجیره‌ای تنها در صورتی در طی سافت فورک امکان‌پذیر خواهد بود که فرآیند پیاده‌سازی سافت فورک به‌درستی اجرا نشود.

به‌روزرسانی روز پرچم (Flag Day)

ساتوشی ناکاماتو، با ایده “امکان افزایش بلاک در صورت لزوم” که توسط بسیاری از کارشناسان این حوزه مطرح شده بود، کاملا مخالف بود.

اما بعد از اجرای محدودیت اندازه بلاک اصلی در شبکه بیت‌کوین، با وجود اینکه کاربران در اوایل از این به‌روزرسانی استقبال می‌کردند، ناکاموتو با این ایده مخالفت کرد و بعدها با طی یک پیامی به این موضوع پاسخ داد که “چرا نباید تا زمانی که نیاز باشد این کار را انجام دهیم؟”

بیشتر بخوانید: بیت کوین، میراث ارزشمند ساتوشی ناکاموتو!

البته این اظهار نظری که ناکاموتو در این خصوص انجام داده است، به‌صراحت تأیید می‌کند که درنهایت انتخاب خود کاربران است که آیا این کار را انجام دهند یا خیر. بنابراین؛ در صورت لزوم، در آینده نیز می‌توان سایز بلاک اصلی را افزایش داد.

در حقیقت طی این فعال‌سازی که اصطلاحاً “فعال‌سازی روز پرچم” نام دارد؛ یک ارتفاع بلاک (block height) یا برچسب زمانی (timestamp) بخصوص انتخاب می‌شود و نودهای ارتقا یافته به‌سادگی شروع به اجرای قوانین جدید در آن نقطه می‌کنند.

در واقع در این بلاک، هیچ سیگنال دهی عمومی یا هماهنگی قابل ‌مشاهده‌ای وجود نداشته و افراد به‌راحتی کلاینت‌های جدید را دانلود کرده و هر کاربری که نود خود را ارتقا داده باشد، در زمان انتخاب ‌شده شروع به اجرای این فعال‌سازی می‌کند.

در نهایت، این موضوع منجر به ایجاد هش پرداخت به اسکریپت (P2SH) در شبکه بیت‌کوین شد.

به‌طور کلی، فعال‌سازی‌های روز پرچم، ازنظر فنی شکلی از سافت فورک فعال‌شده توسط کاربران هستند؛ با ذکر این نکته که نودهای موجود در شبکه، متعهد به فعال‌سازی یک ویژگی جدید و اجرای قوانین آن فعال‌سازی خواهند بود.

از طرفی، ایراد اصلی فعال‌سازی‌های روزهای پرچم این است که این فعال‌سازی‌ها عموماً هیچ‌گونه سیگنال عمومی از خود بروز نمی‌دهند که نشان‌دهنده این باشد که چند درصد از ماینرها دقیقاً بر اساس ادعای خود قوانین جدید را اجرا کرده تا همه کاربران بتوانند خطرات بالقوه موجود و احتمال وقوع شکاف زنجیره‌ای را بسنجند.

به‌روزرسانی BIP9

به طور کلی، BIP9 به‌منظور کاهش خطر شکاف زنجیره‌ای در زمان پیاده‌سازی سافت فورک‌ها به وجود آمد و توسعه یافت.

به عبارت دیگر، ماینرها به‌وسیله نرم‌افزار نود جدید خود، تنها در صورتی فعال‌سازی ویژگی‌های جدید را آغاز می‌کنند که حداکثر ماینرها (95 درصد) در یک دوره دشواری، سیگنال‌هایی را برای فعال کردن این ویژگی ارسال کنند.

این موضوع نشان‌دهنده این خواهد بود که چه تعداد از ماینرها این ویژگی جدید را پیش از شروع اجرای قوانین جدید توسط نودها، اجرا می‌کردند. البته بدیهی است که ماینرها می‌توانستند دروغ گفته و اقدام به ارسال سیگنال‌های اشتباهی کنند؛ ولی ایده اصلی این بود که هیچ دلیل منطقی اقتصادی برای انجام این کار وجود ندارد.

در واقع قفل‌های زمانی CheckLockTimeVerify یا CLTV و CheckSequenceVerify یا CSV، هر دو با استفاده از BIP9 بود که بر روی شبکه بیت‌کوین مستقر شده و همچنین پیاده‌سازی اصلی سگویت نیز توسط این سافت فورک بود که انجام گرفت.

با این ‌حال، نقطه ‌ضعف بزرگ در پیاده‌سازی BIP9، همان‌طور که در خصوص سگویت نیز کاملاً مشهود است، این است که تعداد کمی از ماینرها می‌توانند با امتناع از سیگنال دهی، فعال‌سازی یک ویژگی را متوقف کنند.

در حقیقت بدون پیاده‌سازی یک قابلیت برای بار دوم به‌وسیله مکانیزم فعال‌سازی متفاوت، BIP9 نوعی حق وتو را در اختیار ماینرها قرار می‌دهد تا بدین ترتیب بتوانند از فعال‌سازی یک ویژگی جدید در شبکه جلوگیری کنند.

BIP در شبکه بیت‌کوین
BIP که مخفف Bitcoin Improvement Proposal است، به معنای پیشنهاد بهبود برای پروتکل بیت‌کوین بوده و سندی است که اطلاعاتی را به جامعه بیت‌کوین ارائه می‌دهد.

 

BIPها ویژگی جدیدی را برای بیت‌کوین، فرآیندها یا محیط آن توصیف می کنند که پروتکل بیت‌کوین را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

از این ‌رو، این مکانیسم فعال‌سازی، قدرت کنترل بر آنچه به شبکه بیت‌کوین اضافه خواهد شد را در اختیار ماینرها قرار خواهد داد. این در حالی است که، ماینرهایی که ارائه‌دهندگان خدمات به کاربران و دارندگان ارز دیجیتال بیت‌کوین هستند، نباید به هیچ عنوان از چنین قدرت تأثیر عظیمی در فعال‌سازی ویژگی‌های شبکه بیت‌کوین برخوردار باشند.

بیشتر بخوانید: معرفی نسخه جدید بیت کوین کور (Bitcoin Core) و ویژگی‌های آن!

به‌روزرسانی‌های  BIP148 یا UASF

به‌طور کلی، BIP148 اقدام به ایجاد یک نمونه قابل‌ توجه کرد و بدین ترتیب، یک مکانیزم فعال‌سازی جدید که پیش از آن اصلاً مشاهده نشده بود، بر روی شبکه بیت‌کوین پیاده‌سازی شد.

در واقع این برنامه صرفاً جهت فعال‌سازی یک ویژگی در استقرار خود طراحی نشده بود؛ بلکه هدف از طراحی آن، تضمین پیاده‌سازی آن دسته از فعال‌سازی‌های BIP9 بود که پیش از سگویت ارائه شده بودند. البته باید بگوییم که مهلت استقرار این پیاده‌سازی، تا ابتدای ماه آگوست بود.

از ابتدای ماه آگوست، همزمان با پایان یافتن آخرین دوره تنظیم سختی دو هفته‌ای، جهت سیگنال دهی ماینرها قبل از بسته شدن پنجره فعال‌سازی سگویت، کلاینت‌های BIP 148، با اجماع خود این الزام را به وجود آوردند که تمامی بلاک‌ها در آخرین پنجره فعال‌سازی  SegWit، سیگنال دهی خود را انجام دهند.

بیشتر بخوانید: سختی شبکه چیست؟

بنابراین، این مکانیزم فرصتی بود برای تصحیح آنچه به‌عنوان نقص اصلی BIP9 در شبکه بیت‌کوین تلقی می‌شد: “توانایی ماینرها در جهت توقف فعال‌سازی ویژگی‌هایی که در جهت عکس شبکه، به اتفاق‌نظر رسیده بودند.”

به‌روزرسانی BIP91

BIP91 نیز یکی دیگر از طرح‌های فعال‌سازی منحصر به‌فرد بیت‌کوین بود که در سال 2017 در رابطه با سگویت به‌کار گرفته شد.

در واقع در آن زمان ماینرها هیچ‌گونه تمایلی نسبت به پذیرش اولتیماتوم BIP148 از خود بروز ندادند؛ اما درعین‌حال نگران عواقب این موضوع نیز بودند که اگر BIP148 بدون سیگنال ماینرها فعال شود، باعث تقسیم بیت‌کوین به دو بلاکچین موازی خواهد شد.

بنابراین، BIP91 به این جهت ایجاد شد تا بلکه بتواند نوعی مصالحه ایجاد کند تا تمامی ماینرهای شبکه بیت‌کوین را در یک بلاکچین واحد، در کنار و همگام با یکدیگر نگه دارد.

نتیجتاً اینکه، این موضوع به خودی باعث ایجاد یک آستانه 80 درصدی شد که در آن، اگر بسیاری از ماینرها در یک دوره دشواری اقدام به سیگنال دهی می‌کردند تا بدین ترتیب سگویت را فعال کنند، تمام بلاک‌هایی که سیگنال دهی نمی‌کردند، حذف می‌شدند (مشابه با BIP148).

اساساً هدف از این کار این بود، که تضمین شود در صورت فعال‌سازی BIP91، این فعال‌سازی همگام و سازگار با BIP148  باقی مانده تا پس از استقرار اولیه سگویت BIP9، همه ماینرها را در یک زنجیره نگه دارد.

به‌روزرسانی BIP8

BIP8 که مکانیسم پیشنهادی برای جایگزینی BIP9 بود، به دلیل وضعیتی که در طول فعال‌سازی سگویت شاهد رخ دادن آن بودیم، ارائه شد.

در حقیقت هدف از طراحی این مکانیزم این بود که به مکانیزمی برای استقرار دسترسی داشته باشیم تا طی آن، ماینرهایی که به آستانه سیگنال دهی (90 درصد) رسیدند، قادر باشند تا پیشنهاد خود را در هر نقطه از پنجره فعال‌سازی، فعال کنند.

البته این مکانیزم به شکلی است که تضمین می‌کند در صورت احتمال بروز یک فورک در شبکه بیت‌کوین، ماینرها از ارسال سیگنال خودداری خواهند کرد.

این متغیر که اصطلاحاً مهلت زمانی قفل شدن (locking timeout) نام دارد، اگر به‌درستی تنظیم شود، در آخرین دوره سیگنال دهی، قوانین اجماع را اعمال کرده و در نتیجه تمامی بلاک‌ها را ملزم می‌کند که در آن دوره سیگنال دهی شرکت کرده تا درست مثل BIP148 تضمین شود که ویژگی جدید بر روی شبکه، فعال خواهد شد.

آزمایش فوری (Speedy Trial)

به طور کلی مکانیزم آزمایش فوری از این‌ جهت اجرا شد که نشان دهد چگونه تپ‌روت (Taproot) با موفقیت فعال شده است.

با این ‌حال، حداقل ادعایی که در این خصوص می‌توان داشت این است که این مکانیزم، یک انتخاب بسیار بحث‌برانگیز از بین دیگر مکانیسم‌های فعال‌سازی بود.

از طرفی، بخشی از منطق استفاده از آزمایش فوری یا Speedy Trial این بود که اگر موردی به‌وسیله یک اجماع فعال نشد، متعاقباً یک BIP8 LOT (استقرار واقعی) منتشر شود.

البته به عقیده بسیاری از کارشناسان و کاربران، Speedy Trial یا آزمایش فوری، یک گام رو به ‌عقب ازنظر اصلاح مکانیسم‌های فعال‌سازی ویژگی‌های شبکه بیت‌کوین به‌حساب می‌آید.

هدف از انجام آپدیت Taproot در این شبکه، ایجاد حریم خصوصی، مقیاس‌پذیری و افزایش امنیت شبکه بلاکچینی بیت‌کوین است.

تپ‌روت در بیت‌کوین
بعد از سگویت، Taproot یکی از تاثیرگذارترین آپدیت‌ها در ساختار شبکه بیت‌کوین است.

نظر کارشناسان درباره به‌روزرسانی‌های شبکه بیت‌کوین چیست؟

با توجه به مواردی که گفته شد، شکست در فعال‌سازی SegWit در سال 2017، بیانگر توانایی اقلیتی کوچک از ماینرها در خصوص تداخل با اجماع شبکه و استقرار ویژگی‌های بیت‌کوین بود که بایستی از طریق استقرار پیچیده مکانیسم‌های فعال‌سازی مختلف، به‌طور همزمان اصلاح می‌شد.

در واقع این یک موقعیت فوق‌العاده خطرناک بود که خوشبختانه در نهایت نتیجه نداد، اما اگر همه‌چیز به‌درستی پیش می‌رفت، می‌توانست منجر به بروز یک فاجعه تمام‌عیار در بلاکچین بیت‌کوین شود.

به عقیده اکثر کارشناسان این حوزه، کلیه هدف گذشتن از BIP9، این بود که از ایجاد مجدد پتانسیلی جهت چنین موقعیتی جلوگیری شود. برخی از کارشناسان نیز استدلال می‌کنند که Speedy Trial ، این کار را به دلیل بازه زمانی بسیار کوتاه‌تر قبل از بسته شدن پنجره فعال‌سازی انجام می‌دهد.

اما استدلال اکثر کارشناسان برخلاف این است و باور دارند که همچنان خطر شکست فعال‌سازی به دلیل عملکرد مخرب یا عدم پاسخگویی اقلیتی از ماینرها وجود داشته و مهم‌تر از همه، این تصور نیز در سطح اجتماع کاربران ایجاد شده که ماینرها قادر هستند تا اجماع را در بین دیگر بازیگران موجود در شبکه بیت‌کوین، وتو کنند.

بیشتر بخوانید: راهنمای جامع انواع الگوریتم‌های اجماع در بلاکچین

در واقع این همان چیزی است که به عقیده بسیاری از کارشناسان باعث می‌شود تمام مکانیسم‌های فعال‌سازی در درازمدت به آن دچار شوند.

با ادامه رشد بیت‌کوین ، کاربران مبتدی بیشتری وارد اکوسیستم بیت‌کوین خواهند شد و در فرآیند یادگیری، با این دید به موضوع نگاه می‌کنند که در مورد مکانیسم‌های فعال‌سازی، چه کسی تصمیم می‌گیرد که آن‌ها فعال شوند یا نه؟! آیا توسعه‌دهندگان این تصمیمات را می‌گیرند یا ماینرها یا حتی تریدرها؟؟

این یک سوال اساسی است که در این خصوص وجود دارد و تصور می‌کنیم که وقتی قصد پیاده‌سازی ویژگی‌ها و ارتقاءهای جدید را در شبکه داشته باشیم ، اکثر کاربران جدید با آن روبرو خواهند شد.

به‌طور کلی، می‌توان گفت پاسخ‌هایی که درنهایت کاربران در این زمینه به آن‌ها می‌رسند، به‌نوعی یک پیش‌گویی قابل تحقق است؛ اگر کاربران ماینرها را به‌عنوان تصمیم‌گیرندگان شبکه در نظر بگیرند، آنگاه نگاه اغلب کاربران به سمت ماینرها خواهد بود. ولی اگر کاربران، توسعه‌دهندگان را به‌عنوان تصمیم‌گیرندگان شبکه در نظر بگیرند، آنگاه نگاه آن‌ها معطوف به توسعه‌دهندگان خواهد شد.

در حقیقت نحوه برخورد طرفداران و مشتاقان بیت‌کوین با این سؤال، باعث به وجود آمدن یک نمونه دیگر در خصوص نحوه برخورد کاربران آینده با مسائل خواهد شد. در حال حاضر، نظرات بسیاری در این خصوص وجود دارد که اساساً فعال‌سازی های بیت‌کوین به چه شکل باید انجام شوند.

بیشتر بخوانید: ماکسیمالیسم (Maximalism) بیت‌کوین چیست و چرا اهمیت دارد؟

توجه داشته باشید که تصور کلی بر این نیست که هسته اصلی شبکه بیت‌کوین یا ماینرها، بایستی در فرآیند فعال‌سازی (در نقش به‌کارگیری نسخه‌های فعال‌سازی جدید یا در موقعیتی که قادر به وتو کردن یا متوقف کردن فعال‌سازی باشند) درگیر شوند.

 سخن پایانی

به طور کلی، بیت‌کوین یک سیستم بازار محور است که در آن شاهد یک اجماع داوطلبانه هستیم.

در حقیقت تلاش‌ها جهت جلوگیری از آشفتگی این فرآیند، هم نادرست است و باعث از بین رفتن ماهیت اساسی این سیستم خواهد شد، و هم اگر کاربران دائماً سعی کنند تا آشفتگی موجود در این سیستم را حذف کنند، ناگزیر به‌نوعی کنترل اجتماعی متمرکزتر دست پیدا خواهیم کرد که همانا یک اجماع یکپارچه‌تر خواهد بود.

قصد خرید یا فروش ارز دیجیتال در ایران را دارید؟ در این سایت می‌توانید با اطمینان و با چند کلیک خرید کنید:

نام ویژگی‌هاامتیاز
نوبیتکس
  • خرید ارز دیجیتال با کارت بانکی شتاب
  • بدون نگرانی از تحریم
  • معامله با کارمزد و سرعت مناسب
  • ترید ارز دیجیتال با دلار (تتر) و ریال
عضویت فوری
صرافی خارجی کوینکسعضویت فوری

سایر مطالب: بیت‌کوین را بشناسید (مفاهیم پایه‌ای بیت‌کوین)

به اشتراک بگذارید:

Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Telegram
Email
مرسده ولی زاده

مرسده ولی زاده

کارشناس ارشد مهندسی نرم‌افزار؛ محقق بلاکچین و ارزهای دیجیتال از سال 2018
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

عناوین مطلب